فیبروم رحم، یکی انواع بیماری زنان است که ممکن است برخی از زنان آن را تجربه کنند. به طور کلی، فیبروم رحم، توده هایی هستند در بافت یا اطراف رحم تشکیل و رشد می کنند. در اغلب موارد این توده ها غیر سرطانی هستند و تنها در موارد اندکی ممکن است سرطانی شوند.
از علائم اصلی بروز این بیماری می توان به مواردی از قبیل: خونریزی شدید پریود، درد در لگن، کمر و زیر شکم، لکه بینی و درد هنگام سکس اشاره نمود.
لازم است بدانید که بیماری فیبروم رحم در برخی موارد با نام میوم یا لیومیوم در بین پزشکان شناخته می شود.
در اغلب موارد این بیماری در زمان باروری بروز پیدا می کند. بیماری فیبروم رحم، نیازی به درمان خاصی ندارد اما در صورتی که این فیبروم ها بیش از اندازه بزرگ شده باشند و علائم شدید و جدی را برای شما ایجاد کنند، نیاز به درمان های جدی است.
زنان زیادی هستند که در طول زندگی خود ممکن است فیبروم رحم را تجربه کنند. اگر شما هم احساس می کنید که به بیماری فیبروم رحم مبتلا هستید پیشنهاد می کنیم تا آخر این مقاله با ما همراه باشید.
بیماری فیبروم رحم چیست؟
فیبروم رحم یا Uterine Fibroid تودههای غیرسرطانی هستند که در دیواره رحم رشد میکنند و یکی از شایعترین تومورهای خوشخیم در میان زنان محسوب میشوند. این تودهها معمولاً از بافت عضلانی و بافت همبند رحم تشکیل شدهاند و اندازه آنها میتواند از چند میلیمتر تا چند سانتیمتر متغیر باشد. فیبرومها در بسیاری از موارد بدون علامت باقی میمانند و تنها در صورت بزرگ شدن یا ایجاد مشکل، تشخیص داده میشوند.
علل و اهمیت تشخیص فیبروم رحم
علت دقیق بروز فیبروم رحم هنوز بهطور کامل مشخص نیست، اما عوامل ژنتیکی، تغییرات هورمونی (بهویژه استروژن و پروژسترون) و سبک زندگی در بروز آن نقش دارند. در برخی زنان، فیبرومها میتوانند باعث علائمی مانند خونریزی شدید قاعدگی، درد لگن، تکرر ادرار یا ناباروری شوند. تشخیص بهموقع با سونوگرافی یا MRI اهمیت زیادی دارد، زیرا انتخاب روش درمانی (دارویی، جراحی یا لیزر) بر اساس شدت علائم و اندازه فیبروم انجام میشود.
بیشتر بدانید: چسبندگی رحم
فیبروم رحم دارای چه علائم و نشانه ای است؟
در ابتدا لازم است این نکته را ذکر نماییم علائم فیبروم به موارد متعددی همانند اندازه آنها بستگی دارد. به طور مثال فیبروم های رحمی زیر مخاطی در برخی موارد ممکن است سبب بروز علائمی از قبیل: خونریزی شدید قاعدگی و مشکل در بارداری شوند.
در مواردی که شما در حال یائسگی باشید و یا توده شما کوچک باشد ممکن است هیچ گونه علائمی را تجربه نکنید.
به این نکته توجه داشته باشید که فیبروم ها در طول دوران یائسگی کوچک می شوند.
به طور کلی از شایع ترین علائم فیبروم رحم می توان به موارد زیر اشاره کرد که این موارد عبارتند از:
- بروز درد در ناحیه کمر و لگن
- بروز درد در ناحیه زیر شکم
- دوران قاعدگی های دردناک
- بروز اختلال تکرر ادرار
- داشتن احساس درد در هنگام برقراری رابطه جنسی
- پریودی های طولانی مدت
- احساس فشار در ناحیه زیر شکم
- بزرگ شدن شکم
- بروز ناراحتی هایی در قسمت راست روده
فیبروم های بدخیم چه علائمی دارند؟
در بیشتر موارد فیبرومهای رحم خوشخیم هستند، اما در موارد نادر ممکن است تغییرات بدخیم (مانند سارکوم رحم) ایجاد شود. تشخیص این وضعیت اهمیت بالایی دارد زیرا درمان سریع میتواند از گسترش بیماری جلوگیری کند. علائم فیبرومهای بدخیم معمولاً شدیدتر و پیشروندهتر از فیبرومهای خوشخیم هستند و نباید نادیده گرفته شوند.
از جمله علائم فیبرومهای بدخیم میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- کاهش وزن بیدلیل یا بیاشتهایی
- خونریزیهای شدید و غیرطبیعی رحم (خارج از زمان قاعدگی یا پس از یائسگی)
- درد شدید و مداوم در ناحیه لگن یا شکم
- رشد سریع توده فیبروم در مدت کوتاه
- احساس فشار زیاد روی مثانه یا روده همراه با مشکلات ادراری و گوارشی
- تورم یا بزرگ شدن شکم بهصورت نامتناسب
- خستگی و ضعف ناشی از کمخونی شدید
بیشتر بخوانید: درمان کیست تخمدان در سنندج
چه زمانی باید به یک متخصص مراجعه کرد؟
در صورت بروز هر یک از علائم بیماری فیبروم رحم بایستی به یک متخصص زنان مراجعه نمایید.
چه افرادی در معرض خطر ابتلا به بیماری فیبروم رحم هستند؟
لازم است این نکته را ذکر نماییم که مواردی هستند که این موارد میتوانند شانس ابتلا به بیماری فیبروم رحم را در افراد افزایش دهد. از جمله مهمترین این موارد می توان به موارد زیر اشاره کرد که این موارد عبارتند از:
- چاقی و اضافه وزن
- عدم بارداری
- شروع دوران قاعدگی های زودرس
- یائسگی های دیررس
- کمبود ویتامین هایی از قبیل ویتامین D
- مصرف بیش از اندازه گوشت قرمز
- عدم مصرف سبزیجات سبز، میوه و لبنیات
- مصرف بیش از حد مشروبات الکلی مانند آبجو
بیشتر بدانید: جوانسازی واژن در سنندج
نحوه تشخیص بیماری فیبروم رحم به چه شکل است؟
در ابتدا لازم است این نکته را ذکر نماییم که بیماری فیبروم رحم بایستی توسط متخصص زنان تشخیص داده شود. از اصلی ترین راه های تشخیص این بیماری می توان به معاینه لگن اشاره نمود.
از دیگر روش های تشخیص فیبروم رحم می توان به موارد زیر اشاره کرد که این موارد عبارتند از:
- سونوگرافی
- ام آر آی ناحیه لگن
- هیستروسکوپی
- لاپاراسکوپی
- هیستروسونوگرافی
- هیستروسالپنگوگرافی
نحوه درمان فیبروم رحم
۱. درمان دارویی
در مواردی که فیبروم کوچک است یا علائم خفیف دارد، پزشک از داروهایی برای کنترل رشد و کاهش علائم استفاده میکند. داروهایی مثل آگونیستهای GnRH، قرصهای ضدبارداری و داروهای پروژسترونی میتوانند خونریزیهای شدید را کاهش داده و اندازه فیبروم را موقتاً کوچکتر کنند. البته این روش درمان قطعی نیست و بیشتر برای کنترل علائم به کار میرود.
۲. روشهای غیرجراحی (کمتهاجمی)
یکی از روشهای مدرن درمان فیبروم، آمبولیزاسیون شریان رحمی است که در آن جریان خونرسانی به فیبروم مسدود میشود و باعث کوچک شدن توده میگردد. همچنین روشهایی مثل امواج اولتراسوند متمرکز (FUS) یا لیزر درمانی میتوانند با کمترین آسیب به بافت رحم، فیبروم را از بین ببرند. این تکنیکها معمولاً دوران نقاهت کوتاهتری دارند.
۳. جراحی میومکتومی
در صورتی که فیبرومها بزرگ باشند یا باعث ناباروری شوند، میومکتومی (خارج کردن فیبرومها و حفظ رحم) انجام میشود. این روش برای زنانی مناسب است که تمایل به بارداری در آینده دارند. میومکتومی میتواند به روش باز، لاپاراسکوپی یا هیستروسکوپی انجام شود.
۴. هیسترکتومی (برداشتن کامل رحم)
برای زنانی که فیبرومهای بزرگ و متعدد دارند یا درمانهای دیگر مؤثر نبوده است، ممکن است هیسترکتومی توصیه شود. در این روش، رحم بهطور کامل خارج میشود و تنها راهحل قطعی برای جلوگیری از بازگشت فیبرومها به شمار میآید.
